طبق ماده ۱۰۴۳ قانون مدنی اصلاحی سال ۱۳۷۰، ازدواج دختر باکره اگر چه به سن بلوغ رسیده باشد، مشروط به اجازه ولی قهری (پدر یا جد پدری) اوست.

طبق این ماده، دختری که به سن بلوغ رسیده و قاعدتاً از تحت ولایت و سرپرستی خارج است، از نظر ازدواج نمی ‌تواند مستقلاً اقدام نماید، به‌ عبارت ‌دیگر در ‌حالی که دیگر تحت ولایت و سرپرستی نیست و نظرش در مورد ازدواج معتبر است و عقد ازدواج بدون رضایت و اراده او انجام نمی ‌شود، اما باید اجازه و موافقت پدر یا جد پدری را نیز برای ازدواج به دست بیاورد.

همچنین در این مورد ازدواج دائم و موقت تفاوتی ندارد و در هر دو مورد، نیاز به اجازه ولی برای ازدواج وجود دارد. بنابراین در صورتی‌که پدر زنده باشد، اجازه وی برای ازدواج لازم است، در غیر این صورت باید از پدر بزرگ پدری برای ازدواج اجازه دریافت کرد.

در واقع اجازه ی پدر در ازدواج دختر باکره از شرایط صحت عقد نکاح است و ازدواج دختر بدون اذن پدر از موارد بطلان نکاح است.

* نکته: دختری که با عملی غیر از آمیزش جنسی بکارتش زایل شود و از بین رود، صفت باکره بودن از او زایل نمی‌ گردد؛ یعنی او همچنان باکره است و این دختر برای ازدواج، نیاز به اجازه پدر یا جد پدری دارد.

برای دریافت راهنمایی و مشاوره رایگان در خصوص دعاوی انحلال نکاح (طلاق، فسخ نکاح، دعوای بطلان نکاح)، با بهترین وکیل طلاق تضمینی، موسسه حقوقی دادآرمان تماس بگیر.